Gespleten problemen.

Een Ranma ½ Fanfic door DWM

Disclaimer: All Ranma characters are the property of Rumiko Takahashi

Hoofdstuk 17

Oefening baart kunst - slot

Ranma en Ranko lagen op een oor, nu het diep in de nacht was. De enige die nog wakker was, dat was Happosai die voor een kampvuurtje zat, niet ver van de twee tenten vandaan.

Het stokoude dwergmannetje was in diepe gedachten verzonken, en het ging dit keer niet over meisjes, panty's en beha-tjes.

"Ranma... en Ranko," mompelde Happosai. "Jullie zijn beiden formidabel als het op de Art aankomt. Maar het meest verrast me toch Ranma. Ik had niet gedacht dat hij de pure Ki zo snel onder de knie zou krijgen. Wat dat betreft is hij een veelbelovende martial artiest, een jongen die ik vooral niet uit het oog moet verliezen."

Het was bijna ochtend, toen hij uiteindelijk opstond en vertrok. Zijn werk was hier gedaan, en sinds hij zijn 'lievelingetjes' begon te missen, had hij besloten om niet langer hier meer rond te hangen.

0o0o0o0

Ranko rekte zich eens goed uit, nadat ze was gewekt door de vroege vogels die de ochtend waren aan het inluiden. Ze krabde zich daarna eens op haar hoofd en kroop vervolgens naar buiten. Haar tweelingbroer lag nog steeds te slapen, en zij besloot maar om hem niet in zijn vredige slaap te storen. Ze wist maar al te goed dat hij er een hekel aan had om vroeg gewekt te worden.

"Hmmm... is Happosai weer vertrokken?" mompelde het roodharige meisje, terwijl ze om haar heen keek.

Ze haalde ongeïnteresseerd haar schouders op, en greep vervolgens naar haar grote rugtas.

"Ik moet toch ergens meer handdoeken in mijn tas hebben... Volgens mij zitten ze helemaal onderin."

Een voor een begon ze spullen en kleren uit haar rugtas te vissen, en vond uiteindelijk de handdoeken. Maar haar verrassing was echter groot, toen er nog iets anders op de bodem van haar tas lag. Ranko haalde met een verbaasd gezicht, een kartonnen koker tevoorschijn die aan elke zijde was afgesloten met een plastic dop.

"Nani?" mompelde ze verbaasd, waarna zij een van de doppen loshaalde en er een witgrijze rol papier eruit haalde.

"Krijg 't nou heen en weer...," riep ze nu verbaasd uit, waarna ze de rol papier uitrolde en concludeerde dat er speciale martial arts technieken in beschreven stonden. "Niet te geloven... de Umi sen-ken... de Zee van Duizend Vuisten? Gecreëerd door Oyaji!?"

Begerig begon Ranko de beschreven technieken door te nemen, en was in het begin behoorlijk onder de indruk... tot op het moment dat zij doorkreeg dat de technieken waren gebaseerd voor diefstal en beroving.

"Wel... wat kan je anders van Paps verwachten...," mompelde Ranko bedenkelijk. "Maar verdraaid, sommige technieken zijn echt wel bruikbaar."

"Wat is bruikbaar?" klonk het plotseling over Ranko's linkerschouder.

Het roodharige meisje schrok voor een kort moment. Ze was totaal verrast door Ranma's aanwezigheid, sinds ze helemaal in Genma's technieken was verdiept.

"Ranma! Wil je me de volgende keer niet zo laten schrikken!?" zei Ranko, terwijl ze een hand op haar bonzende hart hield.

De broer van het roodharige meisje grinnikte even, waarna hij een snelle blik op de papierrol wierp die Ranko in haar handen hield.

"Oh, dat is niet Happosai's rol... Van wie is deze? Hoe kom je daaraan?" vroeg Ranma verbaasd.

"Het lag op de bodem van mij rugtas. En deze technieken zijn van Paps," antwoordde Ranko.

Nu was Ranma serieus verbaasd. "Van Oyaji!?"

Het roodharige meisje knikte. "Ik vermoed dat Mams het in mijn tas moet hebben gestopt. Maar wees maar niet al te verrast Bro. Bekijk de inhoud maar 'ns... het zijn goede technieken, maar de ware aard van onze vader komt zeker om de hoek kijken!"

Ze overhandigde de rol aan haar broer die het met een opgetrokken wenkbrauw aannam, en vervolgens zijn ogen over de instructies liet vliegen.

"De Umi sen-ken... voor diefstal en berovingen?" Ranma kon niet anders doen, dan zijn hoofd meewarig schudden. "Feh, wat kan je anders verwachten van die ouwe. Maar d'r staan zeker interessante technieken in. Twee interessante technieken zelfs. Een om je Ki compleet te verhullen zodat je niet te ontdekken bent, en een ander om jezelf zelfs compleet onzichtbaar te kunnen maken. Wow, wie had gedacht dat die ouwe nog in staat was om dat te bedenken!"

"Yeah... creepy, nietwaar?" beaamde Ranko. "Ik vraag me alleen af, waarom ik hem die technieken nooit eerder heb zien gebruiken; laat staan dat hij er nooit heeft over gehad."

Ranma haalde zijn schouders op, terwijl hij de rol weer teruggaf aan zijn zus. "Misschien heeft Oyaji 'n reden om ze niet te gebruiken. Maar de reden dat onze moeder 't geheimvol in jouw tas heeft gemoffeld, wil zeggen dat 't niet helemaal kosjer is. Mams zou 't zeker ons officieel hebben gegeven, net zoals Happosai."

"Ik stel voor, om een variant op deze technieken te bedenken. Als ik het goed heb geraden, dan heeft onze Oyaji deze techniek verzegeld," zei Ranko met een bedenkelijk gezicht.

De broer van Ranko trok een wenkbrauw omhoog. "Maar nou je 't zo zegt, eigenlijk hebben we nog nooit een eigen techniek ontwikkeld. Denk je heus dat we in staat zijn om zoiets te doen?"

Ranma was serieus verbaasd, toen hij een dreun op zijn hoofd kreeg.

"Natuurlijk kunnen we dat! Heb jij niet een alternatief voor de Shishi Hokodan van Ryoga bedacht!? En wat dacht je van mijn Ki-vuist!" riep Ranko hoofdschuddend.

"Uh... eh, yeah, je hebt gelijk Sis," mompelde Ranma een beetje geschokt, terwijl hij over zijn hoofd wreef. Hoewel Ranko niet hard kon slaan, wilde dat niet zeggen, dat hij ongevoelig was.

Ranko gaf slechts een snort en raapte de rol op die Ranma uit zijn handen had laten vallen. "Maar alles bij elkaar genomen, ik denk dat we die onzichtbaarheids techniek mooi kunnen gebruiken..."

De broer van het roodharige meisje knikte zwijgend. Het was nu hun tweede trainingsdag, en het zag ernaar uit dat ze de komende veertien dagen zich zeker niet zouden gaan vervelen.

0o0o0o0

Het lukte op de tweede dag voor Ranma om eindelijk de Ki-vuist van Ranko te leren, dankzij zijn nieuwe controle over zijn Ki. Het was ook op die dag, dat Ranko inmiddels de eerste fase van Happosai's techniek onder de knie begon te krijgen. Ranma probeerde het natuurlijk ook, maar zoals de oude meest had voorspeld, was het voor hem niet te doen en moest hij algauw opgeven omdat hij razendsnel door zijn Ki-reserves heen ging.

Maar het was zeker interessant, dat de training een kettingreactie teweegbracht. De technieken die ze leerden gaf vooral Ranko de sleutels die ze nodig had.

Op de derde dag lukte het Ranko om de Fukikae-ken onder controle te krijgen. Het was sinds die dag dat hun training een serieuze wending begon te nemen.

0o0o0o0